Showing posts with label Επικαιρότητα. Show all posts
Showing posts with label Επικαιρότητα. Show all posts

02/03/2011

Τραγούδι των Υπεραστικών για τους 300 μετανάστες




 «Νερό κι αλάτι»


 «…Για τους δικούς σου, από την ώρα που φεύγεις μετανάστης είσαι ήδη σαν νεκρός, στρώνουν κάθε βράδυ τραπέζι κι εσύ λείπεις. Τους είπα να με κλάψουν 40 μέρες, κι αυτό ήταν. Κι εμείς αν πεθάνουμε, θα κοιμόμαστε για πάντα ήσυχοι. Όμως, αυτοί που δε μας δίνουν μια σφραγίδα δε θα κοιμούνται ήσυχοι ποτέ. Θέλω να πω και μια κουβέντα στους Έλληνες φίλους που έκανα: μπήκατε στην καρδιά μου. Ζήσαμε ευτυχισμένοι. Και σε όλους αυτούς που μας φέρθηκαν άσχημα, μας έφαγαν λεφτά: σας τα χαρίζω, σαν να μην έχει γίνει τίποτα. Αντίο σας».

Χασάν.

Ένας από τους 300 εργάτες μετανάστες απεργούς πείνας.

                                      
                                        
                                         Σαράντα μέρες κλάψε με πατέρα,
                                         ρημάξανε τον τόπο μας, θα φύγω.
                                         Ανθρώπινη ζωή θα πάω να χτίσω,
                                         τους φράχτες και τις νάρκες θ’ αψηφήσω.
                                         Στη φτώχεια που γεννήθηκα η ανάγκη με παιδεύει.
                                         Αδιέξοδες οι μέρες μου κι οι νύχτες μου συντρίμμια.

                                         Δουλέμποροι σταθήκανε μπροστά μου,
                                         σε μαύρα σαπιοκάραβα με ρίξαν.
                                         Με φόρτωμα της γης τους κολασμένους
                                         στα άγρια τα πελάγη ξανοιχτήκαν.
                                         Στο κύμα που λυσσομανά η ανάσα μας κομμένη,
                                         να κρέμεται απ’ το βλέμμα μας μια τόση δα ελπίδα.

                                         Σε τούτα εδώ τα χώματα που ήρθα,
                                         στ’ αμπέλια, στις ελιές, μέσα στους κάμπους
                                         αβγάτιζα το βιος του αφεντικού μου,
                                         φωνή δεν είχα, μαύρη η δουλειά μου.
                                         Κλεισμένος σ’ εργοτάξια, θαμμένος σε υπόγεια,
                                         να τρέφονται απ’ τη σάρκα μου αχόρταγα θηρία.  
                                    

                                          Νερό κι αλάτι, 300 βράχοι και λίγοι κόκκοι ζάχαρης, 
                                          πριν με μετρήσει η ζυγαριά να αργοσβήνω, πολεμώντας.

                                       
                                         Ο ιδρώτας μου κυλούσε μες στις πόλεις,
                                         σε δρόμους, εργοστάσια, ναυπηγεία.
                                         Τα χέρια μου πληγιάζαν στους χειμώνες
                                         που μάτωνα για ξένα μεγαλεία.
                                         Και στήριγμα στους γέροντες που απόβλητοι σωπαίναν.
                                         Στο άδειο προσκεφάλι τους μια στάλα από φροντίδα.

                                        Αυτοί που νόμιμα μ’ απομυζούσαν
                                        λαθραία ονομάσαν τη ζωή μου,
                                        να ιδρώνω, να κοπιάζω, να παράγω,
                                        μα δίκιο να μη βρίσκω στο κελί μου.
                                        Και τρέμω τα τσιράκια τους που με παραφυλάνε.
                                        Γυρεύω τα αδέρφια μου, τους ντόπιους τους εργάτες.

                                        Νερό κι αλάτι, 300 βράχοι και λίγοι κόκκοι ζάχαρης,
                                        πριν με μετρήσει η ζυγαριά να αργοσβήνω, πολεμώντας.


                                       Ο θάνατος πια δε θα με τρομάξει,
                                       πεθαίνω τώρα πλάι σε συντρόφους.
                                       Πατρίδα μου είναι η σφιχτή γροθιά μου
                                       κι ο αγώνας για της τάξης μου τα δίκια.
                                       Ζωή να χτίσω πάλεψα κι αυτοί με πολεμάνε.
                                       Αυτοί που όλο το μόχθο μας δικό τους τον κρατάνε.

                                       Νερό κι αλάτι, 300 βράχοι και λίγοι κόκκοι ζάχαρης,
                                       πριν με μετρήσει η ζυγαριά να αργοσβήνω, πολεμώντας.

                                                               Αντίο σας.

           Αμπντούλ, Νορντίν, Αχμέντ,                          Εργάτη μετανάστη
                     Χαμίντ, Χασάν.                                           αδερφέ μου.

                                                                                                                        
                                                                                                                                                                                                                                         
                                                                                                                ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ
                                                                                                                       24/2/2011

Η πορεία προς τη διάσωση

Τρόικα, Λαός και Ευνοημένοι

Who is Who?


25/02/2011

Η υποκριτική στάση του "Κινήματος"

Γιατί δε μιλάει κανείς για τα δίκαια αιτήματα της Estibalis; Που είναι τώρα όλοι αυτοί οι ψευτο-κουλτουριάρηδες; Που είναι οι συναυλίες και η υποστήριξη; 


Καμία νομιμότητα στον γάμο!
Πρόσκληση στην 
Estibalis Chavez εδώ και τώρα! 



Περισσότερα εδώ

09/11/2010

ΙΟΣ (1990-2010)

Τελικά ο «Ιός» δεν έκλεισε τα είκοσι ένα του χρόνια. Η στήλη που ξεκίνησε ως τετρασέλιδο ένθετο στην «Κ.Ε.», τον Μάιο του 1990, έφτασε στο τέλος της.

Επί δύο δεκαετίες ως συντάκτες του «Ιού» εργαστήκαμε στο καθημερινό και στο κυριακάτικο φύλλο κάτω από συνθήκες πρωτόγνωρες στον ελληνικό Τύπο. Συναντήσαμε απόλυτη ελευθερία στην επιλογή των θεμάτων και τη διεξαγωγή των ερευνών μας, ενώ δεν μας έλειψε ποτέ η στήριξη της εφημερίδας ακόμα και στα πιο δύσκολα θέματα. Τα κείμενα, η σελιδοποίηση, η επιλογή των τίτλων και των φωτογραφιών υπήρξαν πάντοτε αποκλειστικά δική μας αρμοδιότητα. Εγινε σεβαστή και η ιδιότυπη λειτουργία μας ως ενιαίας και αυτόνομης ερευνητικής ομάδας χωρίς εσωτερική ιεραρχία, κάτι που δεν έχει επίσης προηγούμενο σε ελληνικό μέσο ενημέρωσης.

Ο νέος σχεδιασμός της εφημερίδας δυστυχώς δεν χωράει τον «Ιό». Γνωρίζουμε ότι θα χαρούν οι άσπονδοι φίλοι μας και θα λυπηθούν οι πολλοί σταθεροί μας αναγνώστες. Το μόνο που μπορούμε να τους πούμε είναι ότι οι εκατοντάδες έρευνες του «Ιού» βρίσκονται ήδη αναρτημένες στον ιστότοπό μας, έτσι ώστε να μπορεί καθένας να κρίνει αν άξιζε ή όχι να συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια.

Οι μέχρι χτες «φορείς του Ιού» και από σήμερα απλώς συντάκτες της «Ε»



Τάσος Κωστόπουλος

Δημήτρης Τρίμης

Αντα Ψαρρά

Δημήτρης Ψαρράς





Υ.Γ. : Την Κυριακή λέγαμε με την παλιοπαρέα πως το μόνο που αξίζει στην Ελευθεροτυπία πλέον είναι ο "ΙΟΣ". Την πατήσαμε.

14/09/2010

Ο δρόμος προς τη δόξα



Αγαπητοί αναγνώστες σας ενημερώνω αυτοπρόσωπος (ίσως για τελευταία φορά διότι αργότερα το blog θα το διαχειρίζεται εξειδικευμένη εταιρία διαχείρισης δόξας) ότι κάθε Κυριακή 12:00 με 14:00 μαζί με τον αγαπητό Γιάννη Τόνγκο εκπέμπουμε ζωντανά από το (web) Radio On!

Ακολουθεί το επίσημο δελτίο τύπου:


Αν οι Κυριακές σου προκαλούν κοινωνική αναισθησία και μουσική άνοια, υπάρχει λύση: depON!
Κάθε Κυριακή 12:00 με 14:00 στο RadioON! depON! Πήρες το happy σου;



ΥΓ1: Για πολλούς ίσως μοιάζει περίεργο, για μένα ωστόσο αποτελεί απλώς ένα ακόμα βήμα προς την καταξίωση. Ακολουθούν τα τηλεοπτικά πλατό.

ΥΓ2: Διαδώστε αυτό το νέο σε όσους περισσότερους φίλους μπορείς. Για κάθε φίλο, έχετε επιπλέον 0,5% αναστολή της διαδικασίας γήρανσης, μια προσφορά της εκπομπής depON! και των μιτοχονδρίων σας.


ΥΓ3: Σήμερα έχει γεννέθλια ο Καραμανλής.

01/03/2010

Όλοι, Όλοι, Όλοι, Όλοι Λεν', Όλι Ρεν! Όλι Ρεν!


Με καπνογόνα, πανηγυρισμούς και συνθήματα υποδέχτηκαν τον Φιλανδό ειδικό περί τα 5000 άτομα, υποστηρικτές της Εθνικής Οικονομίας. Με συνθήματα όπως: "Είναι τρελός ο Φιλανδός" , "Όλι - Όλι, να σφίξουνε οι κώλοι" και "Όλι θεέ πάρε τη ΓΣΕΕ" έκαναν αισθητή την παρουσία τους στους χώρους του αεροδρομίου.


Φανερά συγκινημένος  από την υποδοχή ο κ. Ρεν δήλωσε πως υπόσχεται στον κόσμο περικοπές μισθών, συντάξεων και επιδομάτων ενώ δεν έκρυψε τις φιλοδοξίες και τα όνειρά του αύξηση του ΦΠΑ και του Ειδικού Τέλους Καυσίμων σε μια προσπάθεια να βελτιωθεί η Ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Ο εκπρόσωπος των Οργανωμένων σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό "Θεολογία" δήλωσε: "Είμαστε όλοι πολύ ικανοποιημένοι με αυτή τη μεταγραφή. Ήταν κάτι που το ζητούσαμε εδώ πολύ καιρό τώρα. Η ομάδα είχε ανάγκη από ανανέωση. Ευχόμαστε στον κ. Όλι Ρεν κάθε επιτυχία και ζητάμε από τον κόσμο να στηρίξει την ομάδα εντός και εκτός των γηπέδων".

24/02/2010

Συνθήματα


Τι θα γίνει ρε σύντροφε, θα το πάρεις επιτέλους εκείνο το ρημάδι το lower; 
What will happen comrade, you take finally that ruin the lower?

18/02/2010

Βοήθεια!

Ειδήσεις:
[Ωραίες δεν είναι οι γενικεύσεις;]

  • Έλληνες εκτελούν Αλβανούς υδραυλικούς!
  • Έλληνες κλέβουν νεογέννητα μωρά Αλβανών!

25/01/2010

Συνελήφθη ύποπτος για την κατολίσθηση στα Τέμπη






Χτες το βράδυ άντρες τις αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας σε μια επιχείρηση αστραπή συνέλαβαν τον Γιάννη Πουλόπουλο με την κατηγορία της συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση. Ο γνωστός τραγουδιστής μαζί με άλλους δύο συνεργούς του κατηγορείται ότι προκάλεσε την πρόσφατη κατολίσθηση στα τέμπη.
Σύμφωνα με ανώτατο αξιωματικό, ο ύποπτος είχε προειδοποιήσει για την επικείμενη αυτή πράξη με βίντεο-προκύρηξη την οποία είχε ανεβάσει στο Youtube, μια μοιραία όπως αποδειχτηκε κίνηση η οποία οδήγησε τελικά στη σύλληψη του.






Χωρίς το σύννεφο βροχή δεν κατεβαίνει
ούτε το δάκρυ χωρίς καημό
Χωρίς τον άνεμο τα δέντρα δε λυγάνε
Δε σταματάν οι πίκρες δίχως γυρισμό


Αχ να μπορούσα τα λιμάνια να τα κλείσω
Να σταματήσω τα τραίνα στο σταθμό
Να ’χα τη δύναμη τα βράχια να κυλήσω
να μην αφήσω δρόμο για το χωρισμό 


Γιατί κοιτάς τα μάτια μου τα βουρκωμένα
Πού πάς στα ξένα, σ’ ωκεανό
Γιατί κοιτάς τα χέρια μου τα λαβωμένα
Πού πας στα ξένα κι έχουν σφίξει κεραυνό


Αχ να μπορούσα...










Η αστυνομία έχει εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό αναζητώντας τον στιχουργό Κώστα Κινδύνη και τον μουσικό Γιάννη Γλέζο οι οποίοι μέχρι στιγμής διαφεύγουν της σύλληψης..

18/01/2010

Με φτερά από στάχυα





Συμβολή στη δημόσια διαβούλευση με θέμα τη χορήγηση ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών και το δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες. Αν και η εικόνα περιέχει ινδιάνους, ο ήχος αποκαθιστά την αλήθεια.








Κάθε χρόνο κατά το Νοέμβρη
έρχονται πουλιά απ' την Αφρική
δε τα νοιάζει αν χιονίζει ή αν βρέχει
πάντα είναι εκεί την ώρα τη σωστή.


Έχουν φτερά από στάχυα θυμαρίσιο βλέμμα
νύχια γαλιάζια αλαργινά
χαμηλοπετάνε στ'αντίθετο ρεύμα
δίχως πλοηγό απ'τη Μπαρμπαριά.


Με φτερά από στάχυα με φτερά από στάχυα
με φτερά από στάχυα από τη Κάτω Μπαρμπαριά.


Αποφεύγουν φίλε τα σαλόνια
σταυροκοπιούνται με τα περιπολικά
πίνουν ό,τι λάχει κι'όταν γίνουν λιώμα
γράφουν τετράστιχα ευρηματικά.


Εχουν εμμονές με τις καρφίτσες
δε γουστάρουν γκρι και φουσκωτά
μπλέκουν σ'επεισόδια και κάνουν τσουλήθρες
πάνω απ'της κλούβας τα ουρλιαχτά.


Με φτερά από στάχυα με φτερά από στάχυα
με φτερά από στάχυα από τη Κάτω Μπαρμπαριά.


Και γεννοβολάνε σε νυχτοβασίες
σε παρκάκια ερημικά
μέχρι που να γείρουν πολυκατοικίες
και τα ασθενοφόρα ξάπλα στα στενά.


Φεύγουν με τις πρώτες ζέστες
μή πέσουν στην τουριστική εποχή
δε γουστάρουν Μύκονο και Σπέτσες
που σου λεν' 
Hello οι ντόπιοι πελαργοί.


Με φτερά από στάχυα με φτερά από στάχυα
με φτερά από στάχυα από τη Κάτω Μπαρμπαριά...

07/10/2009

Σουφλιάς, Καμμένος από χέρι


Αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, ήταν ο μόνος διασωθείς από την ανύπαρκτη κυβέρνηση Καραμανλή. Στο τέλος αποχώρησε κάνοντας το μεγαλύτερο δώρο στην πολιτική σκηνή του τόπου. Τον παμμέγιστο Αντώναρο!

Τον κράζουν (τώρα, γιατί πριν από 5 μέρες κανείς δεν ήταν τόσο μάγκας) διάφοροι απίθανοι τύποι, βλέπε Καμμένο και Τσιτουρίδη. Η ειρωνεία στο μεγαλείο της. Ο Τσιτουρίδης χρεώνει στο Σουφλιά την ήττα του κόμματος στις εκλογές. Ο Τσιτουρίδης! Βγαίνει και μιλάει! Ο οποίος όπου και αν πήγε, σε όποιο πόστο και αν τον έβαλε ο Καραμανλής, έφυγε νύχτα με ένα σκάνδαλο στη πλάτη. Είχε και την απαίτηση να είναι στις λίστες. Έπρεπε να είναι. Θα βλέπαμε τη διαφορά με το ΠΑΣΟΚ μεγαλύτερη από το ποσοστό της ΝΔ.

Και ο Πάνος Καμμένος, αυτή η πνευματική περιουσία της ΝΔ, ζητάει τα ρέστα από το Σουφλιά γιατί ανέβασε τις τιμές των διοδίων 3 ημέρες πριν τις εκλογές. Θα σου πω εγώ το γιατί, Πάνο (από χέρι) Καμμένε:

1) Δηλαδή υποννοείς ότι θα έπρεπε να το κάνει 3 μέρες μετά τις εκλογές; Αυτό δε ακούγεται λίγο κάπως λαϊκίστικο;

2) Γιατί απλούστατα ο Σουφλιάς δεν έκανε κάτι παραπάνω, από το να τηρήσει τα όσα προβλέπει η Σύμβαση Παραχώρησης ή οποία έχει υπογραφή μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και τις Παραχωρησιούχου Εταιρείας και έχει κυρωθεί με νόμο στη Βουλή, τον οποίον τον ψήφησες και εσύ. ΝΑΙ! ΚΑΙ ΕΣΥ!

Αυτό πως σου φαίνεται για απάντηση;

Πρέπει να συνηθίσουμε αγαπητοί πως κάπως έτσι θα κυλίσουν οι επόμενοι μήνες. Η τηλεόραση θα ασχολείται μόνο με το τι ώρα πάνε το πρωί οι υπουργοί στα γραφεία και τα συντροφικά μαχαιρώματα εντός της ΝΔ.

Η οποία ΝΔ, θα βγάλει πρόοεδρο την Ντόρα, η οποία Ντόρα, θα χάσει μέσα στο ίδιο έτος τον πατέρα της και τις εκλογές.


05/10/2009

Απόσυρση

Και εκεί που ετοιμαζόμουν για την επαναστατική ανατροπή (είχα μαζέψει χιλιάδες σκουριασμένα κονσερβοκούτια), έρχεται ο Γιώργος (τέρμα τα υποκοριστικά) και φέρνει αναίμακτα το Σοσιαλισμό! Μας πήρε τη μπουκιά από το στόμα! Βαθιά απόγνωση..

Τι θα απογίνουμε τώρα όλοι εμείς οι επαναστάτες Γιώργο; Με ποιο όνειρο θα πορευτούμε στη ζωή; Τι θα απογίνουν τα χιλιάδες κονσερβοκούτια; Τουλάχιστον, ας επεκτείνει το μέτρο της απόσυρσης μπας να πάρουμε καμιά σκυλοτροφή..


24/09/2009

Επαναφορά

Από το καλοκαίρι σκεφτόμουν να ανεβάσω το πρώτο μου post στις 09/09/09. Υπολόγιζα μάλιστα πως με λίγη τύχη θα μπορούσα να προλάβω να το ανεβάσω ακριβώς στις 09:09:09. Όχι πως έχει σημασία, απλά ήθελα να είναι σημαδιακό. Επειδή όμως ούτε στα σημάδια πιστεύω (με εξαίρεση εκείνα που τα αποκτάς μετά από συμπλοκές), άφησα τις μέρες και κύλισαν ενώ έπαιζα με το template. Ναι εγώ τις άφησα, αλλιώς θα είχαμε ακόμα 8 Σεπτέμβρη.

Κατέληξα σε κάτι το οποίο οι περισσότεροι από σας δε θα προλάβετε, αφού μέχρι να εντοπίσετε το blog θα το έχω αλλάξει. Να μου πεις, εδώ αλλάζουν οι κυβερνήσεις, τα templates θα μένουν ίδια;

Στην αρχή σκέφτηκα να βάλω ένα πράσινο, αλλά μετά το μετάνιωσα. Το πράσινο είναι χαλαρό, εύκολο στο μάτι και γενικώς προκαλεί ηρεμία. Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτό με την ηρεμία δε μου κάθεται καλά. Μάλλον δε μου κάθεται καθόλου.

Ξέρω βέβαια ότι οι πολλοί πλέον αναζητούν την ηρεμία. Μετά από μια πενταετία κολύμπι στο απέραντο γαλάζιο, ο λαός φαίνεται να στρέφεται στα καταπράσινα νερά της Καραϊβικής του νότου, λησμονώντας ότι οι καρχαρίες κολυμπούν και στα ρηχά.

Έτσι, κατέληξα στο γκρι που δεν λερώνει εύκολα και ταιριάζει πολύ με το μέλλον του τόπου. Όχι, το μέλλον δεν είναι γκρι. Είναι κόκκινο. Τίγκα κόκκινο. Άλικο σαν το αίμα. Μεταφορικά μιλάω πάντα. Αμνοερίφια..

Ακόμα δεν έχω αποφασίσει τι θα περιέχει αυτό το blog. Σίγουρα όχι πολιτική. Κουράζει η πολιτική και είναι δύσκολη. Γι' αυτό ο κόσμος επιλέγει πάντα το πενήντα-πενήντα.

Από την άλλη, εγώ επιλέγω τη Ν. Και μαζί της, το ανηφορικό μονοπάτι. Στην κορυφή του όμως, η θέα αποζημιώνει.